Jak myślisz, z jakiego powodu Bóg dał nam Biblię? Dlaczego podjął wysiłek, by jego przesłanie zostało zapisane przez wielu autorów na przestrzeni wieków i wiernie zachowane? Jaki był zamysł Boga w tej sprawie?
Czy chodzi o to, żebyśmy poznali prawdę? Jest rzeczą oczywistą, że jeśli mamy się czegoś nauczyć od Boga, nie ma innego wyjścia, jak najpierw otrzymać odpowiednie informacje i szczegóły. Pozyskiwanie faktów i informacji jest zresztą niezbędne w każdej dziedzinie wiedzy.
Jestem niezmiernie wdzięczna za rok, który spędziłam w Moody Bible Institute. Ta szkoła była dla mnie kopalnią wiedzy biblijnej. Z drugiej strony spotykam ludzi, którzy znają Biblię lepiej niż pewnie kiedykolwiek uda mi się ją poznać, i którzy cytują z pamięci całe Pismo, do tego w językach oryginalnych. Mimo to nawet nie wierzą w Boga.
Bóg nie objawił swojego Słowa tylko po to, by wypełnić nasze umysły informacjami. Dał je, by przemienić nasze życie. O ile nie pozwolimy, by Biblia kształtowała nas i miała na nas wpływ, bez względu na to, ile czasu poświęcamy na jej czytanie, będzie to bezproduktywne. Nawet jeśli nauczymy się całości na pamięć i poznamy historyczny kontekst każdej księgi oraz każdego wersetu, a nie wdrożymy tej wiedzy w życie, nasza wiedza ostatecznie będzie nieprzydatna.
Istnieje wiele wersetów dotyczących związku Biblii z kondycją ludzkiego serca. Bóg obiecuje: „Wypiszę (Prawo) na ich sercu”. (1) Czytelnik Pisma powinien pozwolić, aby Boża mądrość wygrawerowała zgłoski „na tablicy jego serca”. (2) Powiada się, że Biblia jest „zdolna osądzić pragnienia i myśli serca”. (3)
Cóż to takiego „serce”? W sensie biblijnym odnosi się do „umiejscowienia” woli, intelektu i uczuć. Możemy to nazwać „siedzibą” naszych myśli, decyzji, sumienia i emocji. Jest to centrum tego, kim jesteśmy. Dlatego mówimy, że podążamy drogą naszych serc.
Każdy człowiek ze swojej natury jest oporny na wpływ Biblii na swoje serce, niezależnie od tego, ile czasu poświęca na jej czytanie. Skąd ten wniosek? Ponieważ widzę w samej sobie tę tendencję, a przecież studiuję Słowo Boże prawie od momentu, gdy nauczyłam się czytać (nie wspomnę, ile już minęło lat od tej pory). Nie sądzę, że jestem wyjątkowa pod tym względem. Czy jesteśmy na początku naszej duchowej wędrówki, czy po wielu dekadach, poddanie się inspiracji Bożego Słowa zawsze będzie dla nas wyzwaniem.
Jak więc pozwolić, by Słowo Boże wpłynęło na nasze serca? Sprowadza się to do naszego nastawienia i decyzji. Czy studiując Pismo, nabywamy wyłącznie wiedzę, czy też stale prosimy Ducha Świętego, aby pomógł nam wdrożyć w życie prawdy, które musimy stosować? A potem wychodzimy i je realizujemy! Uznanie, że coś jest prawdą lub że musimy coś w życiu skorygować, jest właściwe, ale to nie wystarczy. O ile nie zaczniemy tej wiedzy regularnie praktykować, o ile nie pozwolimy, by kształtowała nasz styl życia, pozostanie ona w katalogu „poufne dane”.
Można powiedzieć, że Słowo Boże powinno „zamarynować” nasze serca. Pismo Święte powinno nas tak przeniknąć, że dogłębnie przekształci naszą mentalność. Warzywa marynowane zmieniają całkowicie swój smak i zapach, i dokładnie coś podobnego Bóg chce z nami zrobić (oczywiście w sensie duchowym). Proces ten może jednak nastąpić wyłącznie wtedy, gdy współpracujemy z Bożym dziełem w naszym życiu.
Na koniec jeszcze jedna uwaga. Dlaczego tak ważne jest, aby Biblia przemieniała nasze serca? Czy Bóg chce nas kontrolować? Czy chce nas pozbawić radości życia? Absolutnie nie! Jego celem jest rozprawienie się ze złem, a ściślej mówiąc, pomoc w rozbrojeniu naszej grzesznej natury. On chce umożliwić nam życie zgodnie z tym, co dobre i prawdziwe. Jeśli jesteśmy wobec siebie szczerzy, dobrze wiemy, do czego jesteśmy zdolni w myślach i czynach, dlatego tak desperacko potrzebujemy Słowa Bożego, aby wypełniło swoje przemieniające działanie w naszych sercach.
(1) Jeremiasza 31,33
(2) Przypowieści Salomona 7,3
(3) Hebrajczyków 4,12