„Nie smuć się, że to koniec. Ciesz się, że to się wydażyło”.
Vin Scully, od 67 lat komentator sportowy drużyny baseballowej Los Angeles Dodgers, wypowiedział te słowa w chwili przejścia na emeryturę. Trudno sobie wyobrazić, co przeżywał, gdy przestał pracować, ale prawdopodobnie nie było mu łatwo. Zmiany nigdy nie są łatwe do zaakceptowania. Jednak swoimi słowami pokazał światu, jak podchodzi do zmian w swoim życiu: z wdzięcznością i pozytywnym nastawieniem.
Kiedy piszę te słowa, mam w najbliższej przyszłości perspektywę przeprowadzki do nowego mieszkania. Jasne, to nic w porównaniu z przejściem na emeryturę, ale nadal jest to stresująca sytuacja, która wymaga opuszczenia miejsca, które przez ponad dziesięć lat nazywałam domem. Kiedy rozważałam nadchodzącą zmianę, smutek wypełnił moje serce. Wtedy właśnie przeczytałam słowa Vina Scully, które pomogły mi odzyskać właściwą perspektywę.
Życie to ciągła przemiana. Nie możemy powstrzymać czasu przed bezlitosnym dążeniem naprzód. Możemy się tylko z tym pogodzić, mając nadzieję, że po drodze będzie jak najmniej guzów i siniaków. Nie możemy się wywinąć od zwrotów akcji, które nam szykuje, ale mamy większą kontrolę, niż myślimy, nad jednym konkretnym aspektem: naszym nastawieniem. Nic nie ma większego wpływu na to, jak przeżywamy życie.
Wracając na moment do nadchodzącej zmiany, postanowiłam nie skupiać się na tym, co tracę, lecz być wdzięczna za cudowną dekadę spędzoną w obecnym miejscu i zaufać Bogu w kwestii tego, co przyniesie przyszłość w moim nowym mieszkaniu. Nie oznacza to, że smutek nagle zniknął, ale że już nie dominował w moich myślach. I co się stało? Naprawdę poczułam się lepiej.
Wdzięczność działa jak amortyzator, zmniejszając wpływ zmian, które pojawiają się na naszej drodze. Skoncentrowanie się na Bożych błogosławieństwach w ciągu ostatnich dziesięciu lat pomogło mi zmierzyć się ze zmianami z radością i optymizmem.